اُردکلو دیاری از دوران باستان

** شَوِسو **

الهی شی کُنِم دِ ای زِمستو       

تَکُ و تَنها دِ ای سُوکِ شَوسُو

زِمونی ای شَوسُو رُونَقی داشد   

بُزرگی مِثِ مَش میرزا نقی داشد

سماور صُوِ زی تا شُو مِقُلس     

سه چهار تا ریز و رو رو هَم مِتُلس

اُجاقِ خو نَمو دایم رو شُو بی   

او وَختا روزِمو روز خوشی بی

شَوسو نو گُلسُو بی شوسو       

او روزا سُمبُلِسُو بی شوسو

پِتِ پَرومِکِردِم جامَشونِ         

وِ روز چَن دَف مِشُشدِم کاسَشونِ

دِلِم پُر تا پُرِش دِلواپَسی بی     

   تَمومِ تَرسِ جُونِم بی کسی بی

زِمونَه آخِرِش نَس بیا وِ کارم    

 وِای روزِ سیا کِردا دُچارِم

چینی که نیش زا بال و پَراشو 

کَمی نو شُد رِکِ رَختِ وَرشو

اَدورم پَر زَنو پرواز کِردِن   

مَنِ واردِ غَما دَمساز کِردِن

ایسو مُنَم من دِ ای چاز دیوار  

دِلی پَژمردَه واردِ لار بیمار

ایسو حالِ مَنِ کس پُرس و جو نی

صدایِ خَنَه وا هرو کِرونی

دیَیه هوشکَه وِروم دَر وا نِمَله

کَسی رو جُلِ شِرِم پا نِمَلَه

چِه روزایینِ شُو کِردِم شَوسو

چه رولایینِ خِسو کردِم شَوسو

دِاو تنگِ زمسون و هوا سرد

یَتیم داری مِکردِم وا غَمُ و درد

اما بو دونِمِ همسایه نَشنُفت

چه زو بدبختیامو یا یِشو رفت

شَوسو گُوش کردی زاریامِ

دِپا لَلُوصِدا لالاییامِ

شَوسو شاهِدِ دردِم تو بی تو

اَنیسِ رَنگ و رو زَردِم تو بی تو

تون و غِلیون و غُصَه بی چک و جنگ

شی یِتو همسَفر وا ای دلِ تنگ

تونَم غِلیو میا تَنا بَمونی

سَرِ نعشِم خویِت تَنا بَخونی

اَیَ یِ رو شَوسو زو دِراری

مِتونی اَ چِشاشو خو دِراری

وِ شو بو وا نِنَه خو تا نَکردیت

دِلی اَش واردِ خَنِی وا نَکردیت

وِ شو بو رسمِ مردی کِی چنینَه

ای کردارا نَه آیینَ نَه دینَ

شعر از : احمد حجتی

گرد آوری : نسرین نوروزی